Ta strona używa plików Cookies. Są one potrzebne do poprawnego działania strony. W dowolnej chwili możesz je zablokować w ustawieniach Twojej przeglądarki.

 

Budowa latawca komorowego fixed-bridle

hq-toxic-3m-picture2.jpg

Na początku popularne były latawce tzw. single skin, czyli jednopowłokowe. Najlepiej znanym przedstawicielem takich skrzydeł, są latawce akrobacyjne o sztywnej konstrukcji. Z biegiem czasu, gdy zaczęto wykorzystywać latawce jako siła pociagowa, okazało się, że konstrukcje wyposażone w sztywny stelaż, bardzo łatwo ulegają uszkodzeniu.

Pewnym przełomem, okazał się projekt dwóch brytyjczyków - Ray Merry oraz Andrew Jones, którzy opracowali jeden z pierwszych latawców z grupy power kite. Latawiec miał jednak ciągle elementy usztywniającego stelaża. Dopiero Ted Dougherty zaprezentował w 1988 roku konstrukcję Sparless Stunter, 6 komorowy latawiec pozbawiony jakichkolwiek usztywnień czy stelaży. Rozwinięciem tej konstrukcji, był jeden z pierwszych latawców czterolinkowych - Quadrifoil, który powstał z połączenia krawędziami spływu dwóch Sparless Stunterów.

Trzy lata później, Peter Lynn zaprezentował skrzydło, które wyznaczyło kierunek rozwoju współczesnego landkitingu. Dwulinkowe Peel, został stworzony typowo do napędzania wózka buggy. Nie trzeba było długo czekać na odpowiedź Teda z Quadrifoila oraz Ray`a i Andrew z Flexifoila.

Pod koniec lat 90-tych scena latawcowa w Europie skupiała się na kitebuggy, a na rynku pojawiła się cała masa producentów, oferujących coraz bardziej zaawansowane konstrukcje (Libre, PKD, Peter Lynn, HQ Powerkites itp.)

Jak zbudowany jest współczesny czterolinkowy latawiec komorowy:

fixed-bridle-budowa.PNG

1. Krawędź natarcia - można powiedzieć, że jest to przód latawca. Skierowana jest w stronę, z której wieje wiatr. W krawędzi natarcia umieszczone są otwory - wloty, przez które latawiec łapie powietrze, co pozwala utrzymywać wewnątrz komór ciśnienie, niezbędne do zachowania kształtu skrzydła.

2. Krawędź spływu - to jest natomiast "tył" latawca. Krawędź spływu stanowi zakończenie skrzydła. W tym miejscu zszywane są razem górne i dolne poszycie skrzydła, dzięki czemu skrzydło w przekroju ma kształt kropli wody.

3. Tip - koniec skrzydła. Zarówno z lewej jak i z prawej strony skrzydło jest odpowiednio zakończone. Są to graniczne komory, najczęściej zamknięte z zewnątrz.

4. Żebra/Przegrody - są to pasy materiału, o specjalnie wyciętym kształcie. Kształt żeber odpowiada za kształt skrzydła w locie. Dzięki temu, latawiec może w przekroju wyglądać jak skrzydło samolotu, co pozwala na wytwarzanie siły nośnej.

5. Wloty powietrza - specjalne otwory w krawędzi natarcia, dzięki którym latawiec chwyta powietrze, niezbędne do utrzymania odpowiedniego ciśnienia wewnątrz komór.

6. Uzda główna - uzda składa się najczęściej z 4 rzędów. A, B, C oraz Z. Rzędy A, B i C należą do tzw. uzdy głównej. To właśnie na tych trzech rzędach spoczywa cała moc generowana przez latawiec. Rzędy te mają również za zadanie nadawać skrzydłu odpowiedni kształt oraz kąt natarcia zgodny z ustawieniami uzdy. Uzda ta wymusza również skręt skrzydła podczas zaciągania linek mocy.

7. Uzda hamulcowa - Jest to ostatni rząd uzdy, oznaczany najczęściej literą Z. Zadaniem tej uzdy w latawcu fixed-bridle jest ułatwienie startu latawca ustawionego wlotami w stronę ziemi, wylądowanie latawca, gdy kończymy latać. Bardzo ważną funkcją uzdy hamulcowej w latawcu fixed-bridle jest również możliwość bardzo precyzyjnego sterowania latawcem. Dzięki odpowiedniemu zaciąganiu linek hamulcowych, możemy wykonywać bardzo ciasne skręty, cofać latawiec w oknie wiatrowym lub nieznacznie dodawać mocy.

8 i 13. Przyłącze linek mocy - jest to punkt, do którego podłączane są linki mocy

9 i 14. Przyłącze linek hamulcowych - jest to punkt, do którego podłączane są  linki hamulcowe  

10. Linki mocy - (Front/Power lines) są to główne linki, na które przekazywana jest cała moc latawca. Linki takie na ogół mają większą wytrzymałość niż linki hamulcowe.

11. Linki hamulcowe/sterowe - (Back/Brakes lines) są to linki, dzięki którym możemy wylądować latawiec, zrestartować po upadku, lub bardziej precyzyjnie sterować skrzydłem. Linki te na ogół są cieńsze i mniej wytrzymałem od linek mocy.

12. Manetki - są to specjalnie wyprofilowane dwa uchwyty, wykończone najczęściej antypoślizgową gąbką. Manetki łączą pilota z latawcem za pomocą czterech linek, co pozwala sterować latawcem. Manetki na ogół są oznaczone kolorami czerwonym (manetka lewa) i niebieskim (manetka prawa). W górnej części manetki wyprowadzone jest przyłącze linek mocy (8 i 13), w dolnej zaś przyłącze linek hamulcowych (9 i 14)

15. Przyłącze linki trapezowej - niektóre manetki (nie jest to regułą!) posiadają u góry specjalnie wystające "sznureczki" zakończone supełkiem. Służą one do podłączenia linki trapezowej.

16. Pętla do kotwienia - niektóre manetki (nie jest to regułą!) posiadają u dołu specjalną pętlę, dzięki której można stabilnie przymocować manetkę do kotwy lub szpilki. Jest to popularny sposób "parkowania" latawca, gdy robimy sobie przerwę w lataniu. Latawiec jest zatrzymany na linkach hamulcowych, więc samoistnie nie wystartuje.

17. Linka trapezowa - jest to specjalna linka, która łączy lewą manetkę z prawą. Pozwala to na zaczepienie o hak lub rolkę trapezu, co znacznie odciąża ręce.

Współczesne konstrukcje wykonane są z bardzo wytrzymałego i lekkiego materiału jakim jest Nylon Ripstop. Jest to materiał, którego specjalny splot zapobiega dalszemu rozrywaniu w przypadku uszkodzenia mechanicznego(przetarcie, przecięcia, rozerwania).

Uzda nowoczesnego latawca zapleciona jest z cienkich i niezwykle wytrzymałych linek Dyneema. Tendencja światowa jest taka, aby udział linek w uździe był jak najmniejszy, a same linki możliwie cienkie. Dzięki temu latawiec stwarza mniejsze opory i lata szybciej.

Nowoczesne latawce posiadają wiele rozwiązań, czyniących je bardziej wydajnymi. Począwszy od specjalnie projektowanych profili, poprzez zamykanie części komór, skończywszy na tzw. v-wsparcia, czyli dodatkowe pasy materiału łączące punkty mocowania uzdy, z mocowaniem sąsiedniej przegrody do górnej warstwy poszycia. Takie rozwiązania pozwalają na zmniejszenie ilości linek użytych w skrzydle.

tlokitepedia