Ta strona używa plików Cookies. Są one potrzebne do poprawnego działania strony. W dowolnej chwili możesz je zablokować w ustawieniach Twojej przeglądarki.

 

Regulacja Kąta Natarcia

W powerkitingu, najczęściej wykorzystujemy latawce tzw. fixed-bridle, które sterujemy za pośrednictwem manetek. W latawcu takim, nie mamy możliwości zmiany kąta natarcia skrzydła w czasie lotu. Możliwość ta występuje w latawcach DSS, gdzie przyciągnięcie bądź odepchnięcie baru, wpływa bezpośrednio na kąt natarcia.

Producenci latawców fixed-bridle zdają sobie jednak sprawę, że możliwość niewielkiej ingerencji w ustawienie latawca, może być bardzo pożądana przez użytkowników. Dlatego też, pewne modele latawców, posiadają specjalny układ linek łączących poszczególne rzędy uzdy. Układ ten pozwala zmienić kąt natarcia skrzydła, co pozwala na dostosowanie latawca do indywidualnych preferencji użytkownika, lub aktualnie panujących warunków wiatrowych.

Zmiana kąta natarcia polega na ściąganiu bądź popuszczaniu linek zbiorczych rzędu B i C względem rzędu A. Wyobraźmy sobie, że Krawędź Natarcia (KN) latawca jest na stałe przypięta szpilką. Nie możemy jej ruszyć. Natomiast pociągając za Krawędź Spływu (KS), możemy obracać skrzydłem jak lotką samolotu. Jeśli teraz poprowadzimy linki rzędów B i C w stronę linki rzędu A i zaczniemy je skracać bądź wydłużać, to zauważymy, że KS będzie się podnosić bądź opuszczać.

kat-natarcia.JPG

Ustawienie 1 - Duży kąt natarcia

Krawędź spływu skierowana jest ku ziemi, a latawiec "patrzy w niebo". W tym ustawieniu, latawiec jest najwolniejszy, jednocześnie generując najwięcej mocy. Latawiec nie dolatuje do tzw. zenitu, a okno wiatrowe jest dosyć wąskie. Moc latawca wynika w znacznej mierze z oporu jaki stawia wiatrowi. W niektórych latawcach ustawienie takie, może sprawiać problemy ze startem latawca. Latawiec może też mieć tendencje do cofania się. Ustawienie to jest dobre na średnie wiatry, gdy chcemy się posiłować lub pojeździć. W tym ustawieniu warto leciutko skrócić linki hamulcowe (przepiąć na odpowiedni supełek w manetkach). W przeciwnym razie linki hamulcowe mogą być luźne, co potrafi utrudnić sterowanie, szczególnie w przypadku jazdy na buggy.

Ustawienie 2 - Standardowe

Krawędź spływu i krawędź natarcia są równoległe do ziemi. Tak zwane ustawienie fabryczne. W takim ustawieniu otrzymujemy latawiec od producenta. Latawiec lata dość szybko i generuje przyzwoitą moc. Skrzydło bez problemów dolatuje do krawędzi okna wiatrowego bądź zenitu. Start nie stanowi problemu. Ustawienie to jest dobre na słabe i średnie wiatry. W tym ustawieniu można nieźle poskakać bądź fajnie pojeździć na buggy.

Ustawienie 3 - Mały kąt natarcia

Krawędź spływu skierowana jest ku niebu, a latawiec "patrzy na ziemie". Latawiec jest bardzo szybki. Moc w tym przypadku pochodzi w głównej mierze z prędkości z jaką skrzydło się porusza. Latawiec bez problemu dochodzi do krawędzi okna wiatrowego, a czasem nawet trzeba je hamulcami kontrolować, bo może mieć tendencję do wylatywania poza okno wiatrowe. W tym ustawieniu latawiec pozwala bardzo mocno jeździć na wiatr, czyli ostrzyć. Cecha mało przydatna w powerkitingu, bardzo przydatna w buggy. Ustawienie to jest też odpowiednie do skakania w przy mocnym wietrze lub do kręcenia ósemek przy słabym wietrze. W tym ustawieniu warto leciutko wydłużyć linki hamulcowe (przepiąć na odpowiedni supełek w manetkach). W przeciwnym razie linki hamulcowe mogą być zbyt napięte, co może hamować latawiec lub w nieprzewidziany sposób zwiększać jego moc.

Oczywiście omówione tu zostały skrajne ustawienia. Warto samodzielnie poeksperymentować, aby znaleźć idealne rozwiązanie dla siebie!

Pamiętaj, aby wprowadzając zmianę kąta natarcia, odpowiednio również wytrymować linki hamulcowe!

Pamiętaj! Latawiec jest symetryczny, więc wprowadzając zmiany w lewej części uzdy, musisz identyczne zmiany wprowadzić również w części prawej! Inaczej latawiec może być niesterowny i niebezpieczny!

 

tlokitepedia